Welke rassen en grazers zijn geschikt voor natuurlijke begrazing?

Natuurlijk alle rassen en grazers die van oorsprong in een gebied thuishoren. De kennis over de oorspronkelijke verspreiding van soorten sinds de laatste ijstijd neemt nog altijd toe. De meeste discussie ontstaat rond nazaten van het uitgestorven oerrund en het wilde paard. Alle huisveerassen in Europa stammen uiteindelijk af van één van beiden.

Er zijn nog verschillende ‘primitieve’ paarden- en runderrassen in Europa, die via verwildering binnen enkele generaties natuurlijke eigenschappen ontwikkelen. Denk daarbij aan verdediging tegen wolven, het hebben van een zomer- en wintervacht, natuurlijk terreingebruik en benutting van natuurlijke kruiden, probleemloos jongen krijgen in het goede seizoen etc. Deze dieren kunnen op den duur helemaal zelfstandig leven en als wild worden beschouwd.

Voor sommige soorten en rassen geldt dat ze afstammen van een beperkt aantal dieren. Hiermee is hun genetische variatie beperkt. Het is raadzaam om op verschillende plekken verschillende rassen in te zetten. Verspreid over Europa vinden meerdere fokprogramma’s plaats om een dier gelijkend op de oeros te krijgen, hiervoor worden verschillen founder rassen ingezet.