Roode Beek

Het dal van de Roode beek is een van 3 belangrijkste beekdalen van Z-limburg. Ontsprongen op de Brunsummer- en Teverenerheide, komen de 3 bovenlopen; Roode beek, Russcherbeek en Rodebach, samen in een grensoverschrijdend Natuurpark, gelegen tussen Schinveld en Gangelt (Duitsland). Naast de drie, heringerichte, beken bestaat het gebied uit moeras, broekbos, grasland en voor een fors deel uit de Schinveldse bossen.

De regio wordt gekenmerkt door een grote variatie in samenstelling en ouderdom van de bodem. Naast onder andere zand, löss en veenafzettingen liggen er lokaal kleilagen dicht onder het oppervlak. Deze voor aardewerk waardevolle grondstof is hier in het verleden gewonnen, getuige enkele met water volgelopen kleiputten midden in de bossen. Tegenwoordig voelen zich een groot aantal libellen hier thuis.

Schotse Hooglander in de Rode Beek

Het noordelijke deel van de Schinveldse bossen is grotendeels naaldbos dat rond 1900 werd aangeplant op een zandig heidegebied. Dit is nog te zien aan het voorkomen van blauwe bosbes en struikheide. De zuid-oostelijke hoek bestaat uit eeuwenoud loofbos op een lössbodem, met hier en daar een zeldzame soortensamenstelling. De open plekken in het bos zijn geliefd bij oa de havik, maar ook vleermuizen houden van dit half open landschap.

Circa 200 hectare van dit afwisselende landschap wordt bewoont door een kudde schotse hooglanders. De dieren, die hier inmiddels al jaren lopen, houden zich op in vrij vaste sociale groepen welke verschillende delen van het terrein gebruiken.

Opdrachtgever
Natuurmonumenten
Contactpersoon
Dieren in dit gebied
Oppervlakte
200 hectare